Думний — Великий тлумачний словник сучасної української мови
ДУМНИЙ, -а, -е. 1. розм. Заглиблений у думки; задумливий, замислений. // Який виражає заглибленість у думки. 2. рідко. Те саме, що гор-довитий. 3. іст. Прикм. до дума 3. // Стос, до боярської думи. Думний дяк.